اهلی شیرازی

رباعی 242 | آمد غم دل که آب آدم ببرد

آمد غم دل که آب آدم ببرد

آدم چکند که جان ازین غم ببرد

یارب تو ز ابر رحمت خویش فرست

سیلی که غبار غم ز عالم ببرد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.