اهلی شیرازی

رباعی 272 | عشقت که زغم رشته جانم گسلد

عشقت که زغم رشته جانم گسلد

هرگز نفسی بحال خویشم نهلد

هر چند که سر بسر جهان خار غمست

خاری ندمد که در دل من نخلد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.