اهلی شیرازی

رباعی 332 | بیگانه وشی که دیر دیرش بینند

بیگانه وشی که دیر دیرش بینند

به زانکه بدوستی دلیرش بینند

دریاب که گل بتازه روییست عزیز

خوارست بهفته یی که سیرش بینند

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.