اهلی شیرازی

رباعی 428 | دل همچو چراغ روغن از خون بودش

دل همچو چراغ روغن از خون بودش

آن به که چراغ روغن افزون بودش

گر روغن این چراغ شهوت ریزد

خود گو که چراغ زندگی چون بودش

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.