اهلی شیرازی

رباعی 42 | ساقی قدحی که سوز داغم نرود

ساقی قدحی که سوز داغم نرود

تا روغن باده در چراغم نرود

بویی که چو غنچه در دماغم ز می است

مغزم بشکافی ز دماغم نرود

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.