بلند اقبال

قطعه 48 | ای رخت چون گل از لطافت و لون

ای رخت چون گل از لطافت و لون

آرزوی دلم توئی به دو کون

نه چو زلف تو سنبل است از بو

نه چو رخسار تو گل است از لون

رویت از روشنی کف موسی

مویت از تیرگی دل فرعون

به وصالت رسد بلند اقبال

شودش گر خدای عالم عون

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.