جویای تبریزی

غزل 661 | به قدر دستگه پامال حب مال خواهی شد

به قدر دستگه پامال حب مال خواهی شد

اگر دستی نخواهی داشت فارغ بال خواهی شد

خمار آرزویم بشکن و یک جرعه بر لب نه

چو جام گل زصاف رنگ مالامال خواهی شد

اگر طاووس رنگین جلوهٔ من در خرام آید

تو هم زاهد سراپا چشم از دنبال خواهی شد

تکلف بر طرف زین دست و بازو در نظر دارد

که چون دست هما بر مایهٔ اقبال خواهی شد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.