غزل 98 | تراوشهای موج خون، کند غمخواری ما را

تراوشهای موج خون، کند غمخواری ما را

که شوید مرهم از رخساره، زخم کاری ما را

محبت گر نبودی، زندگانی مشکل افتادی

غم عشق تو آسان می کند دشواری ما را

به این عشرت دهان زخم دل خندان نمی بودی

اگر غیرت نمی بستی لب زنهاری ما را

طمع رسم عیادت کی کند دل؟ کز پس مردن

مگر آن بی مروت بشنود، بیماری ما را

ز کف بربوده ایمان حزین را زلف او، زاهد

مگو از سجده دیگر، کافر زنّاری ما را

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.