حزین لاهیجی

غزل 799 | تیغت از فرق مبتلا رفته

تیغت از فرق مبتلا رفته

از سرم سایه هما رفته

بس که بیگانه مشربان دیدم

از لبم حرف آشنا رفته

رفته بر پیکرم ز گردش چرخ

آنچه بر دانه ز آسیا رفته

از میان رفته ایم تا من و دل

جم و جام جهان نما رفته

طاق ابروی اوست کعبه ما

دل به آن قبلهٔ دعا رفته

نگهم تا به خاک درگه او

به تکاپوی توتیا رفته

مستی افزاست نغمهٔ تو حزین

دل ازین طرز آشنا رفته

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.