شعر 21 | هر که خواهد در انفس و آفاق

هر که خواهد در انفس و آفاق

که بود جمله مظهر اطلاق

جلوهٔ حق، شود مشاهده اش

شرط این رَه بود مجاهده اش

فکر و ذکری که موصل است به آن

باید اوّل نمودنِ سامان

تا ز شرک و دویی نپرهیزد

کی پراکندگی ز دل خیزد؟

شرک، در چشم سالکان سعید

دیدن ذرّه هست با خورشید

ترک شرکی که عین ایمان است

از نظر ارتفاع اعیان است

فکر، سرمایهٔ لقا باشد

ذکر، نسیان ما سوا باشد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.