حکیم نزاری

غزل 92 | چون لبت مصرکی خیزد نبات

چون لبت مصرکی خیزد نبات

کز نباتت می چکد آبِ حیات

دوستانت ز آبِ حیوان بی نصیب

تشنگان جان داده نزدیکِ فرات

صانع از روی تو شمعی برفروخت

دفع ظلمت را میان کاینات

پیشِ نقشِ رویت ایمان آورند

بت پرستانِ زمینِ سومنات

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.