خاقانی

رباعی 145 | رخسار تو را که ماه و گل بنده بود

رخسار تو را که ماه و گل بنده بود

لشکرگه آن زلفِ سرافکنده بود

زلفت به شکار دل پراکند آری

لشکر به شکارگه پراکنده بود

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.