خاقانی

قطعه 247 | در دهر سیه سپیدم افکند

در دهر سیه سپیدم افکند

بخت سیه سپید کارم

با بخت سیه عتاب کردم

کز بس سیهیت دلفکارم

بخت آمد و خون گریست پیشم

کز رنگ سیاه شرمسارم

اما چه کنم قبول کن عذر

کز مرگ امام سوگوارم

سلطان ائمه عمدة‌الدین

کو بود مراد روزگارم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.