خواجوی کرمانی

رباعی 40 | چشمم که مدام آن حسرت بارد

چشمم که مدام آن حسرت بارد

پیوسته کنار من چو دریا دارد

هر دم بنظارهٔ رخت تشنه‌ترست

آری نمک آب تشنگی بیش آرد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.