خواجوی کرمانی

رباعی 42 | هر دم ز دلم آتش عشق افروزد

هر دم ز دلم آتش عشق افروزد

وآتش ز من سوخته سوز آموزد

می سوزم از آنک در وجودم نم نیست

شک نیست که خون خشک بهتر سوزد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.