خواجوی کرمانی

رباعی 50 | آن شب که ز زلفت گرهم بگشاید

آن شب که ز زلفت گرهم بگشاید

گردون، سر رشته از کفم برباید

آن روز که رخسار تو بینم به مراد

ناگاه شب از کناره بیرون آید

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.