خواجوی کرمانی

رباعی 89 | عیبم مکن ای خواجه که تا من هستم

عیبم مکن ای خواجه که تا من هستم

بی جان و بدن، قائم و بی مِی، مستم

مانند خضر زندهٔ جاوید شدم

چون دست ز آب زندگانی شستم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.