خواجوی کرمانی

رباعی 116 | آن ماه که بر میان کمر سازد موی

آن ماه که بر میان کمر سازد موی

از سنبل سیراب نماید گُل روی

گفتم «سر زلفت دلم از دست ببرد»

در تاب شد و گفت «پراکنده مگوی»

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.