ابن یمین

رباعی 390 | پروانه صفت در آتشم زاندم باز

پروانه صفت در آتشم زاندم باز

کز باد اجل فروشد آنشمع طراز

در آب دو دیده گر شوم غرقه رواست

چون رفت بخاک آن بت پرورده بناز

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.