خیام

شعر 7 | ای‌کاش که جای آرمیدن بودی

ای‌کاش که جای آرمیدن بودی

یا این رَهِ دور را رسیدن بودی

کاش از پیِ صد هزار سال از دل خاک

چون سبزه، امیدِ بردمیدن بودی!

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.