خیام

شعر 12 | فصلِ گُل و طَرْفِ جویْبار و لبِ کِشْت

فصلِ گُل و طَرْفِ جویْبار و لبِ کِشْت

با یک دو سه تازه‌ دلبری حورسرشت

پیش آر قَدَح که باده‌نوشانِ صَبوح

آسوده ز مسجداند و فارغ ز بهشت

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.