خیام

رباعی 24 | در پشتِ من، از زمانه توُ می‌آید

در پشتِ من، از زمانه توُ می‌آید

وز من، همه کارِ نا نکو می‌آید

جان عزمِ رحیل کرد، گفتم: بمرو

گفتا: چه کنم؟ خانه فرو می‌آید!

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.