رفیق اصفهانی

غزل 116 | ای کرده ز خود بی خبرت یاد خداداد

ای کرده ز خود بی خبرت یاد خداداد

غافل مشو از حسن خداداد خداداد

گر پر شود از لیلی و شیرین همه عالم

مجنون خدا دادم و فرهاد خداداد

آموخت به طفلی چه قدر شیوه ندیدم

استاد به استادی استاد خداداد

خواهم همه با خود ستم او که نیابد

جز من دگری لذت بیداد خداداد

اول قدم از پا فکند سرو روان را

مستانه خرامیدن شمشاد خداداد

آمد به لبم ارچه رفیق از غم او جان

یارب نرسد غم به دل شاد خداداد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.