سام میرزا صفوی

شعر 59 | خوش طبع و لوند و با وجود این معنی بغایت دردمند بود، این مطلع از اوست :

خوش طبع و لوند و با وجود این معنی بغایت دردمند بود، این مطلع از اوست :

چرا از پهلوی من دردمندی در بلا افتد

مرشد ماست خم باده که در روی زمین

نیست پیری به از او صاف دل و گوشه نشین

ذره ها در کشش مهر بر افلاک شدند

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.