سعدی

رباعی 17 | خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست

خیزم بروم چو صبر نامحتمل‌ست

جان در قدمش کنم که آرامِ دل‌ست

و اقرار کنم برابر دشمن و دوست

«کآن کس که مرا بکشت از من بحل‌ست»

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.