ابوالحسن فراهانی

رباعی 113 | اشکم همه صرف شد در اندیشه ی دل

اشکم همه صرف شد در اندیشه ی دل

خونم همه سوخت در رگ و ریشه ی دل

القصه چنان شرم که نتوانم کرد

پیمانه ی دیده را پر از شیشه ی دل

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.