حافظ

رباعی 17 | از چرخ به هر گونه همی دار امید

از چرخ به هر گونه همی دار امید

وز گردش روزگار می‌لرز چو بید

گفتی که «پس از سیاه رنگی نبُوَد»

پس موی سیاه من چرا گشت سفید؟

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.