سلمان ساوجی

شعر 107 | مرا چو یاد ز یار و دیار خویش آید

مرا چو یاد ز یار و دیار خویش آید

هزار نالهٔ زار از درون ریش آید

نشسته در پس زانوی غربتم شب و روز

خدای داند ازین پس مرا چه پیش آید

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.