حافظ

رباعی 22 | در سنبلش آویختم از روی نیاز

در سنبلش آویختم از روی نیاز

گفتم «من سودازده را کار بساز»

گفتا که «لبم بگیر و زلفم بگذار»

در عیش خوش‌ آویز، نه در عمر دراز

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.