سلیم تهرانی

غزل 853 | سرم از داغ سودا، باغ زاغان

سرم از داغ سودا، باغ زاغان

دلم درهم چو کار بی دماغان

خورم می از سفالین ساغر خود

به طاق ابروی زرین ایاغان

مپرس از ما که گمنامان عشقیم

چه می جویی سراغ بی سراغان

به وقت انتقام، از مهربانی

کنم با گل، سر دشمن چراغان

نسیم گل سلیم از بخت ناساز

نمی سازد به ما خونین دماغان

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.