ابوسعید ابوالخیر

رباعی 323 | هر دُر که ز بحر اشکم افتد به کنار

هر دُر که ز بحر اشکم افتد به کنار

در رشتهٔ جان خود کشم گوهروار

گیرم به کَفَش چو سُبحه در فرقت یار

یعنی که نمی‌زنم نفس جز به شمار

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.