ابوسعید ابوالخیر

رباعی 521 | با گلرخ خویش گفتم: ای غنچه دهان

با گلرخ خویش گفتم: ای غنچه دهان

هر لحظه مپوش چهره چون عشوه دهان

زد خنده که: من به عکس خوبان جهان

در پرده عیان باشم و بی پرده نهان

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.