صائب

شعر 106 | روزگاری است که با ریگ روان همسفرم

روزگاری است که با ریگ روان همسفرم

می‌روم راه و ز منزل خبری نیست مرا

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.