صفی علیشاه

شعر 72 | بود حال آنکه بر قلب است وارد

بود حال آنکه بر قلب است وارد

بمحض موهبت از حق واحد

بدون اجتلابی با تعمل

چه حزن و خوف و قبض و بسط بالکل

که چون وارد شود ناگاه بر دل

هم آید از صفات نفس زایل

چو مثل او ز پی آید بتوفیق

نیاید یا دگر چون او بتحقیق

اگر باید بحال خود دوامی

شود مر اهل حالت را مقامی

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.