صفی علیشاه

شعر 251 | ز عبدالواسعت گویم بواقع

ز عبدالواسعت گویم بواقع

که باشد مظهر او بر اسم واسع

هر آنچه باشد اندرعون و حولش

دهد وسعت بر آن از فضل و طولش

ز چیزی وسعت اوما بواجب

نیابد کوست غالب بر مراتب

نه بیند مستحقی در مقامش

جز آن کاعطا کند هر صبح و شامش

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.