طغرای مشهدی

غزل 192 | لکه ابری که فیضی داشت، دود شمع بود

لکه ابری که فیضی داشت، دود شمع بود

کز شرر، باران رحمت بر تن پروانه ریخت

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.