طغرای مشهدی

غزل 249 | دمیده دانه ما از زمین تلخ

دمیده دانه ما از زمین تلخ

نگردد از چه دست خوشه چین تلخ

ز تلخی لطف دارد دختر رز

نگوید از چه رو آن نازنین تلخ

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.