طغرای مشهدی

غزل 264 | چشمم که بود از اثر دود دل، سیاه

چشمم که بود از اثر دود دل، سیاه

در انتظار آن گل رعنا سفید شد

دیشب در انتظار شراب وصال دوست

چشم قدح چو پنبه مینا سفید شد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.