طغرای مشهدی

غزل 392 | با رنگ نوبهاری، چون در خزان برآیی

با رنگ نوبهاری، چون در خزان برآیی

بوی تو لاله و گل، از خار و خس برآرد

ندارد آه ما جولانگهی از آسمان بهتر

ز ناچاری سرآتش به خاکستر فرود آید

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.