طغرای مشهدی

غزل 396 | خاک غربت شود اندوه وطن را درمان

خاک غربت شود اندوه وطن را درمان

آشنا زخم چو زد، مرهم بیگانه ببند

آبرو می رود از دست، به آمد شد غیر

چون حباب از همه جانب ره کاشانه ببند

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.