طغرای مشهدی

غزل 424 | دشت سبز و کوه سبز و شهر سبز و خانه سبز

دشت سبز و کوه سبز و شهر سبز و خانه سبز

باز از نو شد کدوی باده در میخانه سبز

آتش این سرزمین از بس بهار اندوده است

از هوای شعله می گردد پر پروانه سبز

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.