طغرای مشهدی

غزل 522 | یاد مستان ندهد آدم هشیار، سرود

یاد مستان ندهد آدم هشیار، سرود

پیش مرغان چمن، وصف جمالش نکنم

غیر افسوس چه آید به کف از طاووسی

که به دام افتد و حفظ پر و بالش نکنم

دختر رز که بود چون زن بی مهر، حرام

من به عقد نمکین از چه حلالش نکنم؟

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.