طغرای مشهدی

غزل 569 | بس که رزق ما طفیلی شد ز دیوان قضا

بس که رزق ما طفیلی شد ز دیوان قضا

داشت حکم میزبان، گر میهمانی داشتیم

چرخ دون همت، به هفتاد و دو تن آبی نداد

ما تن تنها، به او امید نانی داشتیم

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.