شعر 29 | زان هفت اختر بُد اندر فرس هفت آتشکده
زان هفت اختر بُد اندر فرس هفت آتشکده
کهاندران آذر پرستیدند از خرد و درشت
از دم احمد بپژمرد آن همه شمع و چراغ
راستی گوئی هزاران شعله را یک باد کشت
نام آنها سربسر گرد است در یک بیت من
گر نیوشی بی شک از دانش کلید آری به مشت
آذرمهر آذرنوش آذربهرام دان
آذر آیین، آذر خرداد، و برزین، زردهشت
نظرها
نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک میشود.