اسیر شهرستانی

غزل 135 | می‌پرستی می‌دهد یادم نوای عندلیب

می‌پرستی می‌دهد یادم نوای عندلیب

غلغل میناست در گوشم صدای عندلیب

عشق با معشوق یاران مصاحب کافری است

آشنای گل نگردد آشنای عندلیب

یاد او در خاطرم گل سینه گلزار وفا

بی‌قراری‌های دل پروازهای عندلیب

تا نیاید در چمن گل بر رخ مل بشکفد

بزم دارد باغ از شوق رسای عندلیب

پرتو خورشید گل از خواب بیدارش کند

کاش من یک صبح می‌بودم به جای عندلیب

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.