فایز

شعر 121 | مهِ دَه چار پیشت مُضمَحِل شد

مهِ دَه چار پیشت مُضمَحِل شد

سهیل از گوشه چشمت خجل شد

چو عمر رفته رفتی برنگشتی

که فایز تا قیامت داغدل شد

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.