فایز

شعر 177 | سحرگه خوش بود رفتن سوی یار

سحرگه خوش بود رفتن سوی یار

نهانی از رقیبان و ز اغیار

نهد بر آستینش چهره فایز

کند تسلیم جانان جان افگار

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.