فایز

شعر 217 | سحر چون ماه سر بر زد زخاور

سحر چون ماه سر بر زد زخاور

دریغا یار هم سر می زد از در

برای انتظار دوست، فایز

نشینم منتظر تا روز محشر

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.