اسیر شهرستانی

غزل 170 | نه همین دام و نه دانه بسیار است

نه همین دام و نه دانه بسیار است

در هوا آشیانه بسیار است

لب خاموش و خلق بدنامند

گفتگو پر بهانه بسیار است

راستیها به کیش پیر جنون

یک کمان را دو خانه بسیار است

خون خود ریختن مروت نیست

خلق را هم بهانه بسیار است

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.