فایز

شعر 18 | به هنگام تبسمهای جانان

به هنگام تبسمهای جانان

شکر ریزد ز مروارید و مرجان

لبانش آب حیوانست فایز

دهم اندر کنارش تشنه لب جان

نظرها

نظر بنویسید، اگر خواستید تصویر بگذارید، و به نظر دیگران پاسخ دهید. تصویر بزرگ پیش از ذخیره کوچک می‌شود.